“Taşların Dili – Totem Duvarı”, taşın hafıza taşıyıcılığına, arkeolojik katmanların kültürel sürekliliğine ve totemik sembollerin kolektif hafızadaki yerleşikliğine odaklanan bir çalışmadır.

Eserdeki bölümlenmiş yüzey düzeni, eski kültürlerdeki ritüel duvarlarının hem koruyucu hem de iletişimsel işlevlerini çağrıştırır. Bu yapı, taşın zaman boyunca biriktirdiği izlerin katman katman görünür hâle geldiği bir tür hafıza arşivi gibi okunur.

Kompozisyondaki çizgisel, bloklu ve oyuk benzeri formlar, totemik işaret sistemlerine ve arkeolojik yüzey izlerine gönderme yapar. Renk paletindeki toprak ve mineral tonları, taşın doğal yaşanmışlığını güçlendirir; yüzeydeki aşınmış dokular geçmiş uygarlıkların töresel pratiklerinden kalan izleri soyut bir anlatıya dönüştürür.

“Taşların Dili – Totem Duvarı”, bireysel hafıza ile kültürel hafıza arasında kurulu taş temelli bir köprü sunar.