“Güneş Haritası”, farklı kültürlerdeki güneş sembollerinin ortak kökenlerini, kozmolojik hafızayı ve ritmik düzen kavrayışını araştıran bir çalışmadır.

Eserdeki merkezî form, birçok kültürde yaşamın kaynağı olarak görülen güneşin hem ışık hem yön bulma işlevine gönderme yapar. Bu merkez, insanın kozmik düzenle kurduğu bağı simgeleyen bir odak noktası hâline gelir. Işınsal dağılımı andıran çizgisel yapı, güneşin hem fiziksel hem de sembolik anlamda çevresine yayılan enerjiyi çağrıştırır.

Yüzeydeki katmanlı renk geçişleri, gökyüzü okumalarını ve kültürel zaman algılarını anımsatan bir görsel derinlik yaratır. Bu çok katmanlı yapı, tarih boyunca güneş etrafında şekillenen ritimlere, mevsim döngülerine ve töresel zaman işaretlerine gönderme yapar.

Kompozisyondaki dairesel bütünlük, hem evrensel bir düzen fikrine hem de insanın kendi içsel zamanını keşfetme arayışına karşılık gelir. Bu düzen, güneşin farklı kültürlerdeki sembolik rollerini — yaşam, yön, ışık ve ritim — tek bir soyut düzlemde buluşturur.

“Güneş Haritası”, kozmolojik hafıza ile kültürel sembolik düzen arasındaki bağı görünür kılarak izleyiciyi hem evrensel hem kişisel bir zaman okumasına davet eder.